Łuszczanów
Łuszczanów jest wsią sołecką w gminie Jarocin (powiat jarociński, województwo wielkopolskie). Leży na północno – wschodnim skraju gminy, w odległości ok. 10 km od Jarocina, nad rzeczką Brodal – prawym dopływie Lutyni. Graniczy z Wilkowyją, Kadziakiem i Lisewem (gm. Żerków). Liczy ok. 870 mieszkańców. Nazwa Łuszczanów zaliczana jest do patronimicznych, co oznacza, że pochodzi od imienia lub przydomka któregoś z osadników. 
       Wieś jest typową ulicówką, położoną w podłużnej dolinie. Większość budynków usytuowana jest wzdłuż jednej drogi – ulicy Długiej. Od strony północno – zachodniej rozciąga się podłużny masyw morenowy długości ok. 2 km, zwany Pagórem Łuszczanowa. 
       Na terenie Łuszczanowa nie prowadzono dotąd żadnych, nawet powierzchownych, badań archeologicznych, stąd trudno określić początki osadnictwa. Pierwsza wzmianka w źródłach pisanych pojawiła się z datą 10 maja 1305 roku. W tymże roku nadał Wojciech, syn Czechosława, kasztelana kaliskiego, dziedzictwo swoje Vczonowo (Łuszczanów) klasztorowi cystersów w Lądzie nad Wartą. Nadanie to potwierdził Władysław Łokietek w roku 1324. W roku 1357, z nieznanych bliżej powodów, cystersi zmienili Łuszczanów na trzecią część Wrąbczyna koło Zagórowa. Być może przyczyną zmiany było znaczne oddalenie majętności od LąduNiezwykle trudny dla mieszkańców wioski był wiek XVIII. W okolicach szalała wtedy epidemia dżumy, zwana morowym powietrzem. Księgi parafialne odnotowują: „Nieszczęśliwego roku 1709 we wsi Łuszczanów zmarło na zarazę 90 osób”. Cmentarz gdzie grzebano zmarłych na epidemię znajdował się na końcu wioski, po lewej stronie drogi, niedaleko granicy z Lisewem. W 1712 roku stacjonowały w Wilkowyi i okolicach wojska rosyjskie, dokonując licznych grabieży i spustoszeń. Na domiar złego, w latach 1714 – 15 panował nieurodzaj, któremu towarzyszyła klęska głodu. 
     Jedynym zabytkiem wioski jest, wznoszący się na wzniesieniu morenowym, wiatrak – koźlak. Stoi w tym miejscu od roku 1898, kiedy został przywieziony w częściach z okolic Ostrowa Wielkopolskiego. W tej chwili jest mocno zrujnowany i wymaga natychmiastowej renowacji.            Z innych obiektów na uwagę zasługuje kapliczka św. Wawrzyńca (z przełomu XIX i XX wieku), stojąca w środku wsi (przy zbiegu ulic: Długiej i Mostowej). Nieco dalej w kierunku Lisewa, po lewej stronie, umieszczona jest na wysokiej kolumnie figura Matki Boskiej z Lourdes, wzniesiona prawdopodobnie na początku XX wieku. 
                                                                            (wg Piotra Marchwiaka
 
Używamy cookies w celach świadczenia usług i statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że cookies będą one umieszczane na Twoim urządzeniu. Dowiedz się więcej.